وَعليّ بن أبي طالب في رجالٍ من المسلمين ، فَأَنْزل اللَّهُ نَصرَهُ وصدّقهم وعده فحسُّوهم بالسيوف حتّى كشفوهم وكانت الهزيمة لا شكّ فيها » . « 1 » ولذا كار بر قريشيان سخت گرديد ودر تهاجم عمومى هم نتوانستند كارى از پيش ببرند وهزيمت وفرارشان آغاز شد واز ترس جان خود ، به درّه‌ها وكوه‌ها پناه بردند ومقرّ خويش را بدون مراقب رها ساختند . مرحلهء دوّم جنگ وعلل شكست مسلمانان ! پس از شكست سختى كه بر قريش وارد شد ، صحنهء جنگ دگرگون‌گرديد ؛ زيراگروهى ازمسلمانان‌كه هزيمت دشمن را ديدند ، به درون درّه‌اى ، كه مقرّ آنها بود ، حمله بردند وبه جمع‌آورى غنيمت پرداختند . در اين هنگام گروه تيراندازان ، كه به دستور پيامبرخدا صلى الله عليه وآله در دهانهء درّه پاس مىدادند ، علىرغم مخالفت فرمانده‌شان ، عبداللَّه‌بن جبير ، بجز ده تن ، به سوى مقرّ مشركان براي غارت غنائم پايين آمدند . خالد بن وليد ، فرمانده أسب سوارانِ قريش ، از اين فرصت استفاده كرد وبا همراهانش كوه را دور زد وعبداللَّه بن جبير را با ياران اندكش به سادگى از سرراه برداشت ، آنگاه از دهانهء درّه فرود آمد ومسلمانانى را كه از همه‌جا بىخبر بر سر غنايم گرد آمده بودند ، به دم شمشير گرفت واز سوى ديگر زنان

--> ( 1 ) . طبري ، ج 2 ، ص 376